Vuurdoorn me

KAFT

Vuurdoorn me (Wereldbibliotheek, 2010) is Annemarie Estors debuutbundel. Hij werd bekroond met de Herman de Coninckprijs 2011 voor het beste debuut.

 

 

Uit het juryverslag: “De dichteres kneedt het Nederlands tot het warm en buigzaam is en onderdak biedt aan klevende vingers, billen en uilendons. Het is goed toeven in de poëzie van Annemarie Estor: je bent er meestal met twee en de koude werkelijkheid is veraf.” Joris Gerits schreef erover in de Poëziekrant: “Dit is geen zuinig bemeten poëzie, het is knallend taalvuurwerk, een schitterende schakeling van woorden waarin plant en mens, mens en dier schering en inslag worden van een feestelijk natuurtapijt met taferelen die een dionysische roes oproepen.”

Een gedicht uit de bundel:

PIJNBOS

Niet ver van de ijzerbaan, waar de trein schreeuwt
en door zijn open ramen lucht schept,
kalmeert de planeet de groene boezems.

Duizelende zakdoek.

Het oorsuizen sterft en valt tussen kluiten.
Hier kettingzagen mannen een stuk van het pijnbos.

Ze zuigen je vacuüm, rijten je bloes van je lijf
en zetten klemmen. Ze rooien vandaag.
Hier vliegt een engel uit het wegland naar verstand.

Boeren scheuren vanavond Vlaamse aarde open.